بدترین نوع معصیت در نظر آیت الله بهجت

حضرت آیت الله بهجت رحمه الله علیه می‌فرمایند: "خدا نکند انسان معصیت کند و اگر کرد، خدا نکند معصیت اجتماعی بکند و اگر کرد خدا رحم بکند که اضلال مردم در آن باشد." .

و نیز فرمودند:
در قیامت که نامه عمل را به دست انسان می‌دهند، در نامه بعضی‌ها نوشته شده که فلان فرد را تو کشته‌ای.
می‌گوید: خدایا، من کی او را کشتم؟ من کجا قاتل بودم؟ من اصلا خبر ندارم که قاتلش چه کسی است.
در جواب می‌گویند: در فلان مجلس فلان کلمه را گفتی، این کلمه نقل شد به مجلس دیگری و از آن‌جا دوباره به مجلس دیگر که قاتل در آن مجلس بود، رسید و او این را شنید و رفت او را کشت و تو سبب این قتل شدی.

این جور سببیت است که انسان باید احتیاط کند و حواسش را جمع کند. آیا کسی می‌تواند متوجه باشد که این کلمه‌اش به ده واسطه خرابکاری نکند؟

قهرا باید هر کاری که بالفعل برای خودش جایز می‌داند با طلب توفیق از خدا و طلب نجات از خدا آن را انجام دهد تا عواقبش چیزی نشود که برایش مسئولیت بیاورد."

باری تقوای در رفتار و گفتار، تقوای در خانواده و جامعه، تقوای علمی و عملی، اخلاقی و معنوی حد و مرز ندارد و رعایت تقوا و ترک گناه در هیچ مرحله‌ای از انسان ساقط نیست بلکه برای هر کسی در شان و مرتبه خودش لازم است و چنین است که آیت الله بهجت می‌فرمایند:
"ترک معصیت در اعتقادات و اعمال و نماز اول وقت کافی و وافی است برای وصول به مقامات عالیه اگر چه هزار سال باشد."

/ 1 نظر / 4 بازدید
آشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــنا

سلام. چند بار جمله اقاي بهجت را بخوانيد. حتي اگر ايشان به زبان محاوره اي حرف زده باشند، بهتر است كه جمله ايشان تنظيم شود و منتشر گردد. همان طور كه گاهي معدود جملات محاوره اي امام و مقام معظم رهبري هم در صدا و سيما از لحاظ دستور زبان تنظيم مي شود. به نظرم جمله صحيح مورد نظر ايشان اين بوده: «خدا رحم كند كه اضلال مردم در آن نباشد» موفق و مويد باشيد